Tagarchief: GGZ

Weekverslag #1: veel gesprekken, paardrijden en eten afhalen

Het is alweer maandag. Jongens, wat gaat de tijd snel! Vandaag deel ik met jullie een terugblik op de afgelopen week. Ik had deze week veel gesprekken en heb lekker wat eten afgehaald.

Maandag

Vandaag had ik een gesprek met mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige (SPV), die vertrekt bij het team waar ik in behandeling ben, en degene die haar rol als mijn behandelcoördinator gaat overnemen. Ik kende diegene al, want ik had met hem de intake voor het FACT-team (het team waar ik in behandeling ben) gehad. Het was een goed gesprek. Zoals ik mijn SPV ken, hopte ze een beetje van de hak op de tak maar het was allemaal toch aardig duidelijk.

We bespraken dat ik momenteel bezig ben met dialectische gedragstherapie (DGT) om beter met mijn emoties te leren omgaan. Dit gaat langzaam, omdat er veel andere zaken tussendoor komen. Ik besprak dat mijn nieuwe behandelcoördinator me bij praktische zaken die tussendoor komen, het beste naar een verpleegkundige kan verwijzen. Zo kunnen wij ons op de DGT richten. Voor als ik de DGT heb afgerond, stelde de nieuwe behandelcoördinator voor dat ik nog een andere behandeling zou volgen, die gericht is op zelfbeeld versterken.

Dinsdag

Deze middag had ik een gepsrek met de Wmo-consulent van de gemeente en de coördinator van mijn woonbegeleider. Mijn indicatie voor dagbesteding en thuisbegeleiding loopt binnenkort af, dus wilde de Wmo-consulent weten hoe het eervoor staat. Ik had afgelopen februari meer uren individuele begeleiding gekregen, omdat we op zoek zijn naar een nieuwe dagbesteding. Dit had nog niet tot succes geleid, dus de indicatie wordt verlengd.

Woensdag

Vandaag zouden we op mijn dagbesteding appelmoes maken. We besloten echter tijdens de koffie dat het leuker was om met het mooie weer naar buiten te gaan, dus hebben we even lekker gewandeld.

Donderdag

Vanochtend besprak ik de voortgang wat betreft het vinden van een nieuwe plek met de coördinerende van dagbesteding. Ik vroeg me ook eens af waarom ik eigenlijk weg moet, ook al gaat het de laatste tijd best goed. Ik ben namelijk in januari een paar keer erg onrustig geweest, maarja dat is januari. Ik hoef gelukkig niet weg tot er een passende plek gevonden is. Het blijkt nu dat ik sowieso maar tijdelijk bij deze dagbesteding zou blijven, omdat ik in een “crisis” hier ben aangenomen. Ik moest namelijk weg uit de psychiatrische kliniek en had anders geen daginvulling. Hmmm, het zal.

’s Middags deed ik een poging met mijn SPV eindelijk een behandelplan in elkaar te flansen. Dat ging niet super, want het ging allemaal erg chaotisch en er kwam een crisissituatie tussendoor.

Vrijdag

Vanmiddag ging ik heerlijk paardrijden. Ik rijd bj manege Zandewierde. Sinds een tijdje rijd ik op Angie, een tinker. Hiervoor reed ik op Wilthor, een fjord, maar met draven ging hij te snel om voor mij te kunnen lichtrijden (staan en weer zitten op het ritme van het paard). Het was superleuk!

’s Avonds stelde mijn man voor om bij de Domino’s pizza te gaan halen. Ik besloot voor de nieuwe pizza köfte te gaan, want köfte is mijn lievelingsgerecht. Hij viel me echter best tegen.

Zaterdag

Vandaag niet veel gedaan. Lang uitgeslapen, naar de supermarkt geweest en verder weet ik eigenlijk al niet meer. Oh ja, gesport op de crosstrainer thuis. Mijn man keek intussen een film op Netflix. Ik weet niet hoe hij heet en kan het niet vinden maar de film gaat over een fictieve dictatuur die mogelijk democratisch wordt.

Zondag

Vandaag gingen mijn man en ik langs bij mijn schoonouders. Mijn schoonvader kwam ’s avonds bij ons voetbal kijken. We haalden eten af bij Eethuis Marina. Ook hier hadden ze köfte maar dan als schotel. Ik besloot die te nemen en hij was heerlijk!

Hoe was jouw week?

Psychiatrische diagnoses die ik tot nu toe heb gehad

Zoals ik gisteren al schreef, heb ik psychiatrische problemen. Ik weet niet wat mijn diagnose op dit moment is. Ik heb namelijk in de ruim elf jaar dat ik tot nu toe behandeling vanuit de GGZ heb gehad, al heelwat diagnoses gehad. Vandaag deel ik die met jullie en vertel ik wat ik ervan vind.

1. Autisme. Ik begon mijn traject door de GGZ in 2007 op advies van de begeleiding van het trainingshuis voor gehandicapten waar ik op dat moment woonde. Zij dachten dat ik autisme had. Ik had dit jaren eerder zelf ook gedacht maar durfde toen niet naar de huisarts te gaan voor een verwijzing naar de GGZ. Inderdaad kreeg ik de diagnose autisme. Die diagnose is daarna nog een aantal keer weer in twijfel getrokken en weer opnieuw gesteld. Heel vermoeiend, want autisme gaat niet ineens over of zo.

2. Aanpassingsstoornis. In november 2007 belandde ik in een psychische crisis. Ik was niet depressief, psychotisch of zoiets maar had wel duidelijk hulp nodig. Mijn diagnose was dus aanpassingsstoornis, oftewel een extreme reactie op een stressor. In mijn geval was dat het op mezelf wonen. Gelukkig kon je toen nog GGZ-hulp krijgen met deze diagnose. Ik ben er zelfs mee opgenomen. Sinds 2012 kan dit niet meer, omdat behandeling hiervoor niet meer in het basisverzekeringspakket zit.

3. Stoornis in de impulsbeheersing. Ik vermoed dat mijn behandelaar dit maar heeft opgeplakt omdat ik na een halfjaar opname nog steeds regelmatig “flipte” en een aanpassingsstoornis niet meer mocht worden vastgesteld. Ik vind het een nogal vage diagnose.

4. Dissociatieve identiteitsstoornis (DIS). Dit is ook wel bekend als meervoudige persoonlijkhiedsstoornis. Ik heb van 2010 tot 2013 deze diagnose gehad. Ik heb wel echt alterpersoonlijkheden maar die zijn niet zo ontwikkeld als je bij DIS zou verwachten. Bovendien heb ik geen last van amnesie, oftewel “tijd kwijtraken” als mijn alters actief zijn.

5. Posttraumatische stressstoornis (PTSS). Die diagnose kwam naast de DIS. Ik heb ook hier wel kenmerken van, zoals indringende herinneringen en nachtmerries. Dit was erger en ik denk ook wel dat ik misschien PTSS heb gehad. Ik herken me ook sterk in complexe PTSS maar daar is overlap met borderline.

6. Borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Deze diagnose kwam in 2013 in de plaats van de DIS en PTSS. Later is dit “gedowngradet” naar trekken van BPS. BPS is ook bekend als emotieregulatiestoornis en ontregelde emoties heb ik zeker. De meeste van de negen kenmerken van bor derline herken ik eigenlijk wel maar niet in zulke sterke mate als je meestal ziet.

7. Afhankelijke persoonlijkheidsstoornis. In 2016 kwam mijn toenmalige behandelaar ineens met deze diagnose op de proppen. Ze had mijn autismediagnose al verwijderd en moest toch een verklaring hebben voor mijn (schijnbare) gebrek aan zelfstandigheid. Dit werd dus de afhankelijke persoonlijkheidsstoornis. Deze stoornis wordt gekenmerkt door passiviteit, je vastklampen aan anderen en het overal mee eens zijn zolang je maar verzorgd wordt. Mensen met deze stoornis kunnen moeilijk voor zichzelf opkomen. Mijn psycholoog vond echter dat ik dit prima kon, te goed juist. Ik zou eindeloos zorg claimen die ik niet nodig had. Nou, gelukkig weet ik al dat mijn huidige behandelteam het daar in elk geval niet mee eens is.

8. Depressie. In 2016 had ik “slechts” de diagnoses borderlinetrekken en afhankelike persoonlijkheidsstoornis. Om mijn zorg in een kliniek vergoed te krijgen, moest er een diagnose anders dan een persoonlijkheidsstoornis bij. Dit werd depressieve stoornis niet anderszins omschreven (NAO). NIet dat mijn psych geloofde dat ik depressief was maar ze moest wat.

Vorig jaar vroeg ik een second opinion aan, vooral vanwege het weghalen van mijn autismediagnose. Naast autisme en trekken van borderline kreeg ik toen de diagnose depressie (zonder NAO). Ik was dus wel degelijk met periodes depressief.