Tagarchief: Koken

Hoe ziet mijn ochtend op dagbesteding eruit?

Zoals ik in mijn vorige berichten al vermeldde, heb ik geen betaald werk. Ik volg vijf ochtenden per week dagbesteding. Vandaag deel ik hoe zo’n ochtend er meestal uitziet.

Meestal ben ik rond kwart voor negen één van de eerste cliënten die op mijn groep binnenkomt. Ik doe activiteiten op een belevingsgroep. Dit is een groep waar de activiteiten vooral op zintuigelijk ervaren gericht zijn. De andere cliënten hebben allemaal een ernstige verstandelijke of meervoudige beperking. Ik ben op deze groep geplaatst omdat de begeleiding en activiteiten hier toch het meest aansluiten op wat ik nodig heb. Er zijn naast mijn groep nog drie andere groepen op het dagcentrum waar ik heen ga: een arbeidsmatige groep, een structuurgroep, waar dus een vast dagritme geldt, en een groep voor mensen die ook structuur nodig hebbben maar die meestal nog wel ontwikkelingsmogelijkheden hebben.

Mijn groep bestaat uit twee subgroepen: aan de ene kant is wat meer reuring, terwijl de mensen aan mijn kant vooral op rust gesteld zijn. De groep bestaat in totaal uit elf cliënten. Rr is op beide subgroepen één begeleider. Daarnaast komen er op bepaalde tijden nog begeleiders voor de cliënten die een deel van de tijd één-op-éénaandacht nodig hebben.

Als ik binnenkom, drink ik eerst een kopje koffie. Daarna ga ik vaak wandelen met een begeleider of de stagiaire. Rond negen uur komen enkele andere cliënten op de andere subgroep binnen en rond kwart over negen komt de eerste medecliënt aan mijn kant. De andere cliënten van mijn kant komen pas rond tien uur maar de begeleiding heeft het vaak toch druk met voorbereidend werk.

Na het wandelen ga ik vaak even naar de snoezelruimte. Een snoezelruimte is een ruimte waar de hele omgeving qua zintuigelijke prikkels kan worden beïnvloed. Je kunt hier allerlei zintuigelijke activiteiten doen. Zo hangen er voelborden aan de muur, is er een waterbed waar je op kan liggen en kun je naar muziek luisteren. Door een bepaald knopje in te drukken (die ik nog niet zelf gevonden heb) gaat het waterbed meetrillen met de muziek. Dit is echt een fijne ervaring. Vaak dommel ik op het waterbed wel even weg.

Zodra iedereen binnen is, gaan we koffie drinken en fruit eten. Ik neem vaak een appel mee van thuis. Daarna is het tijd voor de toiletronde. Ik kan zelfstandig naar de wc maar mijn medecliënten hebben hier hulp bij nodig.

Rond elf uur komen vaak de extra begeleiders voor de cliënten die één-op-éénzorg nodig hebben. Dan gaat de rest van de groep meestal een activiteit doen. Met mooi weer gaan we wandelen of in de tuin. Daar staan twee gewone schommels en een vogelnestschommel. We fietsen ook wel eens op de duofiets, tandem of fiets met een zitje voorop. In die laatste kunnen mensen die niet zelf kunnen trappen rondgereden worden.

Als het slecht weer is, blijven we binnen. We gaan dan soms knutselen. Vaak doet de begeleiding dan het meeste werk maar helpen wij mee. Op woensdag doen we een simpele kookactiviteit. We maken dan bijvoorbeeld een smoothie. Ook hier is het ervaren het belangrijkste. Zo mogen we de ingrediënten proeven en genieten veel mensen van het geluid van bijvoorbeeld de blender.

Een andere activiteit is bellen blazen in sop. De begeleiding doet dan Zwitsal in een bak met water en we blazen er met een rietje bellen in.

We kunnen ook meehelpen in de huishoudelijke taakjes op de groep. Zo was ik soms de kopjes van de koffieronde af, die een andere cliënt vervolgens afdroogt.

Zoals ik de activiteiten beschrijf, vraag je je misschien af wat ik daaruit haal. Ik voel me echer juist veilig op zo’n lagdrempelige groep om in kleine stapjes dingen te leren, zoals huishoudelijke taken.